„Balon” – tragikomedija iliti predstava za jednu ženu

Tekst: Mate Matišić.

Režija: Monika Romić.

Igraju: Glumac: Siniša Ubović; Komšija, Insprektor, Šacko: Milan Prljeta; Žena sa balonom: Monika Romić; Glumica Sofija, Šackova žena: Vasilija Kozić.

Ako bi predstavu trebalo opisati u jednoj rečenici ona bi glasila: Stvaramo iluziju rušeći je i rušimo iluziju stvarajući je!

Balon vodi publiku na katarzičan put prepoznavanja, prihvatanja i promene, a sve to kroz humor i scene različitih žanrova. Može se reći da je predstava višežanrovska igra – put glumca i njegove iluzije, ali i stvarnog života i prihvatanja života i smrti.

Predstava počinje jutrom i svakodnevnim čarkama između glumca i njegove mlađe trudne žene glumice. Dolazi im na vrata novi komšija i prekida ih s molbom da glumac pomogne njegovoj depresivnoj ženi jer je ona njegova velika obožavateljka pa se nada da bi mogao da je razvedri bar malo. Nevoljno, glumac odlazi kod nje ali ipak počinje da joj improvizuje delove iz uloga kao i da prezentuje priču iz svog života koja je prilično isčašena.

Ispostavi se da je taj glumčev performans vrlo interesantan ženi, koja sve vreme drži naduvani balon. Glumac dobija vetar u krila i počinje da se dešava paralelna realnost, to jest pozorište samo za jednu gledateljku, u kome se prepliću razni likovi i neverovatne situacije, ali s jasnom alegorijom savremenog društva i svega onoga što nam je realno i blisko.

Pisac vrlo vešto prelazi iz realnog u apstraktno, ali tako da se gledalac već u prvom trenutku potpuno privikne na obrt i prihvata igru glumaca kao saučesnik događaja. Do kraja dolazi do katarze svih likova ali i publike, na ovom pozorišnom rolerkosteru.

Balon je drama s dve glavne teme: tragedija gubitka deteta sa jedne strane kao stvarnost, i priča o Glumcu, o njegovom identitetu, o tome za koga i zašto on uopšte igra svoju igru, kao paralelna stvarnost. Preko vrste dramskog eksperimenta, pisac se bavi temom o svrsi umetnosti u današnjem društvu, upotrebi umetnika u socijalnom kontekstu s jedne strane, nasuprot određenih pojedinaca, koji uprkos svemu vole umetnost i veruju da im ona može pomoći na trenutak u begu od sopstvenog besmisla, beznađa i tuge.

Naslovna fotografija: Nataša Ilić