Pre 40 godina osvojila je celu Jugoslaviju ulogom u kultnom filmu, i onda samo nestala

Film „Lepota poroka“ Živka Nikolića i danas izaziva znatiželju, ali kada se pojavio 1986. godine, bio je mnogo više od toga. Bio je kulturni šok.

U vreme kada su granice između dozvoljenog i zabranjenog bile jasno povučene, ovaj film ih je svesno i sistematski rušio.

Nikolić je spojio tradicionalno i moderno na način koji tadašnja publika nije bila spremna da prihvati bez reakcije. U centru priče nalazi se Jaglika, lik koji tumači Mira Furlan, žena koja iz patrijarhalne sredine odlazi da radi na nudističkoj plaži. Tamo upoznaje dvoje stranih turista i ulazi u odnos koji za tadašnje jugoslovensko društvo nije bio samo provokativan, već i duboko uznemirujući.

Strani par u filmu igrali su francuski glumac Alen Nuri, poznat i po ulogama u drugim jugoslovenskim ostvarenjima, i Ines Popović Kotman, lice koje je, iako ostavilo snažan utisak, ubrzo nestalo iz sveta filma.

Za razliku od Mire Furlan, čija je karijera nastavila da se razvija, Ines je nakon „Lepote poroka“ odlučila da se povuče iz glume. Uloga u ovom filmu bila joj je jedina, a još tada je izjavila da joj je film tek „trenutna preokupacija“. Pre toga bila je foto-model, i to veoma uspešan.

O njenom privatnom životu nikada se nije znalo mnogo, ali u retkim intervjuima govorila je otvoreno o svom odnosu prema telu, umetnosti i sredini u kojoj je živela. Iako je, kako je sama rekla, odrasla u prilično neliberalnom okruženju, s vremenom je razvila potpuno drugačiji pogled na svet.

U razgovoru za časopis Erotika koji je preneo Yugopapir citirala je Grejs Džouns i stih koji joj je, kako je rekla, postao životno geslo: „Doing what I’m doing, feeling out of place“ — radeći ono što voli, ali živeći izvan okvira sredine koja je okružuje. Taj stav joj je, po sopstvenim rečima, omogućavao distancu od osuda, neprijatnih situacija i svakodnevnih pritisaka kojima su žene u javnom prostoru tada često bile izložene.

Ines je otvoreno govorila i o svom odnosu prema obnaženim fotografijama, naglašavajući da u tome ne vidi ništa provokativno ili skandalozno. Za nju je to bio prirodan deo života koji je živela i posla kojim se bavila.

Kao model, ostvarila je međunarodni uspeh — njene fotografije objavljivali su magazini poput francuskog Zooma i italijanskog Europea, a snimao ih je čuveni fotograf Stiven Lupino. O njemu je govorila sa poštovanjem, ističući njegov autorski pristup i način na koji je radio sa telom i identitetom modela.

Šta se sa Ines Popović Kotman dogodilo kasnije i čime se danas bavi — ostalo je nepoznato. Možda baš u tome i leži deo mita koji i dalje okružuje „Lepotu poroka“: film koji je ostao zapamćen, i likovi koji su u njemu bljesnuli, a zatim nestali, ostavljajući za sobom pitanja koja ni danas nemaju konačan odgovor.

BONUS VIDEO: